Standardy redakcyjne

Specyfikacja pytań dopuszcza dokładnie jedno pochodzenie dla wszystkiego, co trafia do uczącego się: original, czyli materiał należący do nas. Nie powielamy, nie adaptujemy ani nie parafrazujemy oficjalnych baz pytań, wycofanych arkuszy ani zadań żadnego innego wydawcy, a w kodzie nie istnieje ścieżka, która pozwoliłaby opublikować pytanie o innym pochodzeniu.

Każdy rekord pytania wskazuje rolę, która je przygotowała, odnotowuje, że w jego tworzeniu pomagał model, i zawiera status praw. Wszystko, co powstało z pomocą modelu, trafia do bazy jako draft, a żadne pytanie nie dociera do uczących się, dopóki nie przejdzie wszystkich poniższych etapów.

Publikacja to stan, a nie opinia. Pytanie może mieć tylko jeden z tych pięciu stanów, a uczącym się udostępniany jest tylko jeden z nich.

Walidator sprawdza każde pytanie w repozytorium w ramach procesu budowania. Te kontrole są tanie, nudne i bezwzględne — istnieją po to, by przegląd skupiał się na tym, czy pytanie jest poprawne, a nie na tym, czy jest dobrze sformułowane od strony technicznej.

• Odpowiedzi do wyboru, które znaczą to samo, są odrzucane. Tekst odpowiedzi jest najpierw normalizowany liczbowo, więc „0.50”, „.5” i „1/2” są traktowane jako jedna odpowiedź podana dwukrotnie. Interpunkcja jest pomijana tylko przy sprawdzaniu odczytu liczbowego, bo w SAT i ACT to właśnie interpunkcja jest często sednem pytania.
• Klucz odpowiedzi musi wskazywać istniejące opcje, a jego typ musi odpowiadać typowi odpowiedzi w pytaniu. Klucz typu „zaznacz wszystkie poprawne”, który obejmuje wszystkie opcje, jest odrzucany, bo to nie jest prawdziwe pytanie.
• Odpowiedzi liczbowe muszą być spójne: żadnego przedziału, w którym minimum przekracza maksimum, i żadnej ujemnej tolerancji.
• Każda błędna odpowiedź wymaga pisemnego uzasadnienia, dlaczego jest błędna. Brakujące lub zdawkowe uzasadnienie dystraktora blokuje publikację.
• Wyjaśnienie musi coś wyjaśniać: wyjaśnienie krótsze niż 40 znaków w ogóle nie jest przyjmowane.
• Wyjaśnienie, które wskazuje opcję jako odpowiedź — „odpowiedź to C”, „więc opcja A musi być prawdziwa” — musi wskazywać opcję z klucza. Kontrola odczytuje tylko jednoznaczne stwierdzenia, więc jest zabezpieczeniem, a nie dowodem, że każda litera jest poprawna.
• Pytanie, które odwołuje się do tekstu, wykresu lub tabeli, musi odwoływać się do takiego, który istnieje.
• Opublikowane pytanie musi wskazywać recenzenta, a recenzent nie może być autorem.
• Opublikowane pytanie musi mieć datę przeglądu i kompletny zapis niezależnego rozwiązania, w którym rozwiązujący zgodził się z kluczem i potwierdził jednoznaczność odpowiedzi.
• Poziom trudności oznaczony jako skalibrowany empirycznie jest flagowany, bo nie mamy zweryfikowanych danych o odpowiedziach, na podstawie których można by go skalibrować.

Pytanie, które nie przejdzie którejkolwiek z tych kontroli, nie jest publikowane. Razem z nim nie przechodzi cały proces budowania.

Na tej kontroli opiera się cały proces, warto więc dokładnie opisać, jak działa. Recenzent to model AI, inny niż ten, który przygotował pytanie. Recenzent, który widzi proponowaną odpowiedź, nie rozwiązuje pytania, tylko się z nim zgadza. Dlatego recenzent nigdy jej nie widzi.

Zestaw jest oczyszczany, a potem oczyszczenie jest sprawdzane

Pytania czekające na przegląd są eksportowane do osobnego pliku bez klucza odpowiedzi, wyjaśnienia i uzasadnień dystraktorów. Eksport ponownie odczytuje następnie to, co zapisał, i zgłasza wyraźny błąd, jeśli którekolwiek z tych trzech pól pojawi się gdziekolwiek w pliku. Wyciek zatrzymuje cały zestaw, zamiast po cichu obniżać jakość przeglądu.

Recenzent rozwiązuje pytanie od zera

Recenzent otrzymuje treść pytania, polecenie, tekst lub wykres oraz odpowiedzi do wyboru — nic więcej — wraz z dokładnym opisem, jak zapisać odpowiedź danego typu. Zapisuje odpowiedź, do której doszedł, swoje notatki robocze oraz to, czy potwierdził, że da się obronić tylko jedną odpowiedź.

Porównanie jest mechaniczne

Recenzenta nigdy nie pytamy, czy się zgadza. Jego odpowiedź jest przekształcana w odpowiedź w systemie i przepuszczana przez ten sam mechanizm punktacji, który ocenia podejście uczącego się, a to mechanizm rozstrzyga, czy zgadza się ona z kluczem autora. Eliminuje to najczęstszy błąd przeglądu redakcyjnego: recenzenta, który częściowo rozpoznaje zamierzoną odpowiedź i sam siebie do niej przekonuje.

Niezgodność oznacza kwarantannę, a nie poprawkę

Jeśli rozwiązana odpowiedź zgadza się z kluczem i jednoznaczność została potwierdzona, pytanie jest publikowane wraz z rolą recenzenta, datą i pełnym zapisem rozwiązania. W każdym innym przypadku — przy niezgodności albo niepotwierdzonej jednoznaczności — pytanie przechodzi do stanu quarantined, z odpowiedzią i notatkami recenzenta wpisanymi jako powód, i znika z aktywnej bazy. Na żadnym etapie tej ścieżki nikt nie domyśla się, co autor „miał na myśli”. Sporne pytanie pozostaje poza bazą, dopóki nie zostanie przepisane i nie przejdzie nowego rozwiązania bez znajomości odpowiedzi.

Kontrola przeprowadzona przez model to nie to samo co kontrola przeprowadzona przez człowieka, dlatego oto lista, krok po kroku. Opisuje to, co faktycznie zawierają rekordy pytań.

Każde pytanie ma etykietę: łatwe, średnie lub trudne, a każda z tych etykiet to nasza redakcyjna ocena tego, jak trudne pytanie powinno być. Nie są skalibrowane na podstawie danych zdających, bo nie mamy zweryfikowanych danych o odpowiedziach, na których można by je skalibrować — a etykieta twierdząca coś innego byłaby wymyśloną przez nas statystyką. Jeśli podstawa trudności pytania jest oznaczona jako „empiryczna”, walidator to flaguje.

Z tego samego powodu: przegląd mówi Ci, że pytanie jest poprawne i jednoznaczne. Nie mówi nic o tym, gdzie zestaw takich pytań umieściłby Cię na skali wyników egzaminu. Dlaczego nie publikujemy wyniku skalowanego, centyla ani szacunku szans na przyjęcie, wyjaśniamy na stronie jak działa punktacja.

Format, czas, nawigacja, zasady korzystania z kalkulatora i punktacja nie są pisane z pamięci. Każdy egzamin ma rekord badawczy, który zawiera zweryfikowane informacje, ich źródła wraz z wydawcą i statusem pobrania, datę weryfikacji oraz — co najważniejsze — jawną listę tego, czego organizator egzaminu nie publikuje.

Dokumenty badawcze w repozytorium są celowo generowane z tych rekordów przez czyste przekształcenie, tak aby dokumentacja nie mogła twierdzić niczego, czego rekord już nie zawiera. Informacja zmienia się w rekordzie, a dokument podąża za nią; nigdy odwrotnie.

Lista rzeczy niemożliwych do zweryfikowania ma realne skutki. Jeśli zasady nie da się zweryfikować, funkcja, która od niej zależy, jest wyłączana, a nie szacowana, a strona egzaminu mówi, która funkcja i dlaczego. Tam, gdzie coś przybliżamy, przybliżenie jest oznaczone jako nasze na stronie, której dotyczy: na przykład próg przekierowania do drugiego etapu w naszej symulacji Digital SAT to nasza własna, opublikowana zasada, a nie zasada College Board.

Informacje zależne od dat, takie jak terminy zapisów i daty egzaminów, sprawdzamy częściej niż zasady egzaminu, a zasady są ponownie weryfikowane przed każdą zmianą, która wpływa na działanie symulacji. Wszystkie aktualne rekordy egzaminów zostały zweryfikowane 18 września 2026.

Kontrole wyłapują bardzo wiele, ale nigdy wszystkiego. Jeśli pytanie wygląda na błędne, niejednoznaczne lub źle sformułowane, daj nam znać. Zgłoszenie trafia do kolejki przeglądu w obszarze redakcyjnym, z dołączonym pytaniem i wersją, która została Ci pokazana.

Poprawki wprowadzamy jako nowe wersje, nigdy przez edycję tego, co uczący się już widział. We wrześniu 2026 roku audyt wykazał, że zmiana kolejności odpowiedzi sprawiła, że 104 opublikowane wyjaśnienia odwoływały się do opcji według dawnych liter, z czego 91 w taki sposób, że jako odpowiedź wskazywały błędną opcję. Każde z nich poprawiono jako nową wersję, wycofano z nowych sesji, dopóki osobny recenzent AI nie sprawdził ponownie odwołań do opcji i nie przeszło nowe rozwiązanie bez znajomości odpowiedzi, a następnie przywrócono. Wcześniejsze podejścia zachowują wersję, która została w nich pokazana. W ramach drugiej kontroli w tym samym miesiącu osobny recenzent AI sprawdził każde twierdzenie o opcjach zawarte w pozostałych 180 opublikowanych wyjaśnieniach i uwagach do dystraktorów. Potwierdził wszystkie klucze odpowiedzi i znalazł fałszywe stwierdzenia w 37 pytaniach, na przykład uwagę opisującą błąd, który wcale nie prowadzi do danej opcji. Zostały one poprawione i sprawdzone w ten sam sposób, razem z jednym wykresem, którego etykiety tygodni nie zgadzały się z tekstem.

• Powielać, adaptować ani parafrazować oficjalnych pytań. Każde zadanie w serwisie jest nasze, a specyfikacja treści nie dopuszcza niczego innego.
• Podawać wyniku skalowanego, centyla, przedziału wyników ani prawdopodobieństwa przyjęcia. Żaden organizator egzaminów, które obejmujemy, nie publikuje procedury zrównywania, która pozwoliłaby uczciwie wyznaczyć taką liczbę.
• Przedstawiać „wyniku docelowego” w rekrutacji, o której decyduje ranking konkursowy.
• Przedstawiać etykiety trudności, zasady przekierowania czy limitu czasu jako zasady egzaminu, jeśli są nasze.
• Odświeżać daty publikacji czy aktualizacji tylko po to, by strona wyglądała na aktualną. Daty w tym serwisie to daty, kiedy praca została wykonana.
• Twierdzić, że jesteśmy powiązani z jakimkolwiek organizatorem egzaminu lub przez niego popierani. Nie jesteśmy ani jednym, ani drugim; nota w stopce strony to pełne oświadczenie w tej sprawie.